ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΙ ΝΕΟ, ΙΣΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ - ΠΟΙΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ;

Προς το παρόν η δύναμη μας είναι η διάχυτη οργή του κόσμου και οι προσπάθειες μας που βοήθησαν καταλυτικά στη δημιουργία των μεγάλων συγκεντρώσεων. δεν διαφωνώ διόλου με αυτούς που ζητούν περισσότερες δράσεις. απλά θέλω να προσθέσω το εξής:

γιατί να μην προσπαθούμε να διαφοροποιήσουμε όσο γίνεται βέβαια το λόγο μας από τη συνθηματολογία που ήταν χαρακτηριστική για το πολιτικό μας σύστημα μέχρι σήμερα; γιατί να μιλάμε όπως μιλάνε στα δελτία ειδήσεων απλά με ένα "όχι" μπροστά; το "όχι" αυτό κάνει σίγουρα μεγάλη διαφορά και απέχουμε πολύ από τους πουλημένους από αυτούς, αλλά η μορφή που εκφραζόμαστε μεταδίδει κι αυτή περιεχόμενο. πρέπει να δείχνει ότι σπάμε τις παγωμένες μορφές του παρελθόντος ακόμη και στη γλώσσα. δεν είναι αμελητέο το συμβολικό. δεν πρέπει να ακουγόμαστε αφελείς, κιτς. βέβαια ούτε αβαν γκαρντ απόλυτα ιδιοσυγκρασιακές διατυπώσεις που θα κάναν ακατανόητα τα προτάγματα μας ειναι ζητούμενο. Ούτε βέβαια πρέπει να μειώσουμε την πολιτική αιχμή τους υπέρ μιας πιο απολίτικης απλά καλλιτεχνίζουσας γλώσσας

"Φτάνει πια", "όχι στο τάδε", "δεν θα αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς", ο έρμος ο στίχος του ποιητή που δεν κόλλαγε διόλου μάλλον αλλά ακόμη κι αν κόλλαγε ακουγόνταν όσον νά ναι κάπως στο ψήφισμα για την οικονομία "...τουλάχιστον να μην την εξευτελίζεις" (που σημειωτέον αυτό μοιάζει και λίγο ητ τοπαθές, καθώς το έλεγε κάποιος που δεν μπορούσε να κάνει τη ζωή του όπως τη θέλει γιατί απλά ένα αδύναμο υποκείμενο που πάλευε μονο του μέσα στο μυαλό του ενώ εδώ πάμε να αλλάξουμε τον κόσμο (ακόμη κι αν κάποιος πιστεύει ότι έχουμε πάρα πολύ λίγες πιθανότητες, αυτό είναι το στοίχημα εδώ). αυτά ειναι βούρκος της γλώσσας, είναι τα λείψανα της από την κατακρεούργηση της από διάφορες κατευθύνσεις. βρωμάνε από τον παλιό κόσμο

για συνθήματα τα παραπάνω ας τα φωνάζει όποιος θέλει αλλά στα κείμενα μας ας μην είμαστε νωθροί σε παλιές συνταγές που ακούγονται σαν να μας τις υπαγόρευσε η Παπαρήγα (χωρίς να θέλω να το δει κανείς ως επιθετικότητα στους αριστερούς που την συμπαθούν)

δεν ξέρω αν είμαι κατάλληλος να προτείνω αλλά π.χ  "Δεν θέλουμε να είμαστε άλλο οι στατιστικές σας", "δεν θα υποστούμε πλέον τους υπολογισμούς σας", "τελείωσε ο λήθαργος μας", "Ας μη φάμε ό,τι δόλωμα και να μας ρίξουν. Η κατάργηση του μνημονίου είναι το σημείο μηδέν, θέλουμε πολυ περισσότερα από αυτό", "Μας ήθελαν ψηφοφόρα ζόμπι και τώρα ζωντανεύουμε". Αυτά που πρόχειρα μου ήρθαν δεν είναιβέβαια πρότυπα προχωρημένες φαντασίας αλλά τουλάχιστον ας αποφύγουμε τα άλλα που μας καίνε τον εγκέφαλο!

Δεν έχω πρόβλημα να συμμετέχω σε κάτι τέτοιο αν δημιουργηθεί αν και φαντάζομαι θα υπάρχουν άνθρωποι με μεγαλύτερη φαντασία από τη δική μου

Επίσης μια πρόταση γιατί δεν ζητάμε να εμπλακούν λογοτέχνες και ποιητές και γενικά άνθρωποι που να έχουν αίσθηση της γλώσσας (δεν ειναι ανάγκη να ειναι γνωστοί και καταξιωμένοι, αλλά ούτε αποκλείουμε και τους γνωστούς) που βλέπουν με συμπάθεια αυτό που κάνουμε και να κάνουν προτάσεις (και όχι βέβαια να είναι δεδομένο ότι θα τις ακολουθήσουμε κατα γράμμα)  για να συμμετέχουν με αυτές έστω και από μακρυά στη συνδιαμόρφωση της διατύπωσης των ψηφισμάτων μας. Π.χ οι ομάδες εργασίας που έχουν τον χρόνο για κάτι τέτοιο ας βρούνε βοήθεια ώστε φέρνουν κάτι καλύτερο στη συνέλευση

Ίσως ακόμη και νεκροί να μας βοηθήσουν (ας φέρουμε π.χ. κανα Μαγιακόφσκι μαζί μας)